truskaweczka11

Kolejne niespodzianki...
Plus Hubert

Rodzice próbowali mnie pocieszać.Mama powiedziała,że w tym żtciu zdarzają się rozczarownia.Tata,że czasami trzeba godzić się z porażką.Ja twierdzę,że pierwsza klasa jest do bani.w zeszłym roku miałam dwie najlepsze przyjaciółki.Przede wszystkim Lucynkę.A do tego jeszcze Gretę,z którą codziennie jezdziłam do szkoły.Niestety w tym roku Greta wylądowała w innej klasie niż ja.A to wcale nie jest sprawiedliwe.
Ale-hurra!-Greta i ja postanowiłyśmy,że nadal będziemy razem jezdzić ałtobusem.Przecież na tym polega przyjazń,prawda?
Dlatego w zeszłym tygodniu usiadłyśmy obok siebie,tak jak zawsze.Tylko,że...cóż... .W poniedziałek rano wsiadła do autobusu z NOWĄ dziewczynką ze swojej klasy.Zqjęły miejsca obok siebie,tuż przede mną!
Natychmiast zerwałam się na równe nogi i poklepałam Gretę po głowie.
-Greta!-prychnęłam z oburzeniem.-Co to ma znaczyć?Nie widzisz,e tu siedzę?Pomachała do mnie.
-Widzą.Cześć,Zuziu-odparłą.-Przykro mi,że nie mogę dziś usiąść z tobą,ale przyrzekłam Beatce,że usiądę z nią.Dobrze?
Tupnęłam-Nie,Greta.Wcale nie dobrze-burknęłam-Nie możesz siedzieć z Beatką.Ty i ja musimy siedzieć razem CODZIENNIE.Bo tak było w zeszłym roku.I teraz ma być tak samo.Wtedy pan Bąk,kierowca autobusu,zamkną drzwi.Spojrzał na mnie w lusterku.-Zajmij swoje miejsce,Zuziu-powiedział.Beatka pokazała na mnie palcem.
-Zostałaś SKRZYCZANA-oświadczyłą.Wykrzywiłąm się okropnie do tej dziewuchy.
-Wrrrrwarknęłam.-Wrrrr!
Usłyszałam głośny śmiech za swoimi plecami.Szybko się odwróciłam.I wiecie co?To był Hubert,który siedzi przede mną w Sali numer 1!
-Hubert!-zdiwiłam się.-Nie wiedziałąm,że jezdzisz tym autobusem.Ciągle się śmiał.-Powiedziałąśś"wrr"-chichotał.-Wrrr.Super,podoba mi się.
Zmarszczyłam brwi.
_Tak,ale jest pewien problem,Hubercie-odezwałąm się surowym tonem.-"Wrrr"to nie żarty.Poza tymnie mówiłam do ciebie.Hubert przestał się śmiać.
-Wiem,że nie mówiłąś do mnie-powiedział.
-Nikt się do mnie nie odzywa.To dlatego,że w zeszłym roku chodziłem do innej szkoły.I jeszcze się tu z nikim nie zaprzyjazniłem.
Autobus zatrzymał się na następnym progu,a Hubert wstał i przeniósł się na miejsce obok mnie.
-Czy mógłbym tu narazie usiąść?-spytał.-To znaczy,zanim odzyskasz swoją autobusową przyjaciółkę?
Podparłm brodę i zamyśliłam się na chwilę.Potem powiedziałam podniosłym głosem:
-Oczywiście,że możesz tu usiąść,Hubek!Możesz już na ZAWSZE tu siedzieć.Bo kiedyś miałąm autobusową przyjaciółkę,która nazywała się Greta.Ale teraz odrzuciłąm ją jak gorący pomidor!
Beatka wychyliła się zza oparcia swojego siedzenia.
-Chciałaś chyba powiedzieć:kartofel-wycedziłą.Znów wyskoczyłam ze swojego miejsca.
-BEATKA NOSI PIELUCHĘ!-zawołałam.
Zobaczyłam skrzywioną twarz pana Bąka w lusterku.
-Zuzia!Siadaj natychmiast!-krzyknął.Posłuchałam.Potem głęboko westchnęłam.I spojrzałam na Huberta.
Dzisiejszy dzień nie zaczyna się zbyt dobrze-powiedziałam cicho.
-No.Hubert pokiwał głową.Osunęłam się na siedzeniu.
-Moje najlepsze przyjaciółki padają jak muchy-mruknęłam.Hubert znów pokiwał głową.
-Witaj w klubie-westchnął.
-Pierwsza klasa jest do bani oświadczyłam.
-Jasne.-przyznał.-Mega do bani.
Wyjrzałam przez okno.
-Wrrrr-warknęłam.
-Wrrrr-zapowtórował Hubert.
Uśmiechnęłam się do siebie.Pomyślałam,że chyba polubię tego Huberta.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------
To mój ostatni cyba ostatni rozdział,ponieważ nikt nie czyta,ani nie dodaje komentarzy więc po co.
Zdięcia od Grety potem Beata potem Hubert i pan Bąk.

-LUCYNKA,LUCYNKA,TO JA!-zawołałam.-TWOJA NAJLEPSZA PRZYJACIÓŁKA Z ZERÓWKI,ZUZIA MODZELEWSKA!Spróbowałam ją podnieść.


-TAK SIĘ CIESZĘ,ŻE CIĘ WIDZĘ!-zawołałam radośnie.
Lucynka mnie odepchnęła.
-Przestań zuzia!-burknęła.-Gnieciesz mi nową szkolną sukienke!Kosztowała majątek!
Przestałam ją obściskiwać.Lucynkawygładziła i obciągnęła ubranie.Pomogłam jej to zrobić.
-No już-powiedziałąm.-Wygląda jak nowa.Potem złapałam Lucynkę za rękę.I zaczełam ciągnąć.
-Choć,Lucynko.Znajdziemy dwie ławki koło siebie-zaproponowałam.-Myślę,że powinniśmy usiąść przy drzwiach.Chcesz?Wtedy będziemy mogły gapić się na ludzi,którzy przechodzą korytarzem.
Lucynka wyrwałą swoją dłoń.
-NIE,Zuzia!Nie.Zamierzam siedzieć tutaj-wskazała ławkę pod oknem.-Właśnie to miejsce wybrałam ze swoimi nowymi przyjaciółkami,Celinką i Malwinką.
Wskazała dzrzwi.-Widzisz je?-spytałą.-Poznałam je,zanim przyszłaś.Właśnie się żegnają ze swoją mamą.Czyż nie są śliczne?
Spojrzałam na Celinkę i Malwinkę.I wiecie co aż mi gały wyszły na wierzch!Bo to były BLIŻNIACZKI!
Podskoczyłam wysoko.
-BLIZNIACZKI!TO SĄ BLIZNIACZKI,LUCYNKO!TO NASZ SZCZĘŚLIWY DZIEŃ!
Znowu ją pociągnęłam za rękę.
-Chodz,Lucynko!Dotkniemy ich!Szybko,zanim się ustawi donich kolejka!
Lucynka ani dgrnęła.
-Przestań mnie szrpać,Zuziu-burknęła wyniośle.-Celinka i Malwinka nie chcą być dotykane.A po za tym,to JA jestem ich nową przyjaciółką,a nie TY.
Spojrzałam na nie ze zdziwieniem.
-No tak,ale mogę być ich najlepszą przyjaciółką razem z tobą.Prawda,Lucynko?-spytałam.-Muszę się tylko z nimi zapoznać,I wtedy wszystkie możemy być najlepszymi przyjaciółami.
Lucynka pokrąciła głową.Nie,Zuziu,przykkro mi.Ty i ja już BYŁYŚMY przyjaciółkami,pmiętasz?-powiedziała.-Przyjażniłyśmy się cały długi rok.Teraz przyszłą kolej na Celinkę i Malwinkę .-Wzruszyła ramionami.-Tak jestb sprawiedliwie-wyjaśniła.-A po za tym,ich imiona RYMUJĄ SIĘ z moim.A twoje nie.Zmarszczyła nosek.-Celinka,Malwinka i Lucynka.Widzisz?Słodko to brzmi,prawda?
Potem poklepała mnie po ramieniu.
-Nie smuć się,dobrze?-poprosiła.-Ty i ja nadal możemy byc przyjaciółkami.Tylko,że nie na co dzień .
Potem pomachała paluszkami,powiedziała:"pa,pa"i w radosnych podskokach pomknęła do Celinki i Malwinki.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------
Sory ,że taki krótki ale nie mogłam dłużej siedzieć.Jak wam się nie podoba to napiszcie bo nie wiem czy wogóle pisać.

Niespodzianki

CZWARTEK
DROGI DZIENNICZKU PIERWSZAKA!

WCZORAJ BYŁ MÓJ PIERWSZY DZIEŃ W SZKOLE.WSZYSTKO JEST NOWE.
DZIŚ NAUCZYYCIEL DAŁ NAM DZIENNICZKI.
KAŻE NAM PISAĆ W TYCH SŁUPICHZESZYCIKACH.TYLKO,ŻE NIE WIEM O CZYM.
MÓJ NAUCZYCIEL MA MIĘŚNIE I WĄSY.
NAZYWA SIĘ PAN STRASZNY.PEWNIE WYMYŚLIŁ SOBIE TE NAZWISKO.BO WCALE SIĘ GO NIE BOJĘ.
ZUZIA MODZELEWSKA
PIERWSZOKLASISTKA.
Odłożyłam ołówek.Ispojrzałam na to,co napisałam.Westchnęłam.
-Chciałabym już pójść do domu-powiedziałam do siebie.
-Ciii!-syknęła ciewczynka o imieniu Maja.
-Ja jeszcze piszę.
Maja siedzi obok mnie na końcu klasy.
Nagle nauczyciel wstał zza biurka.Jego wąsy podniosły się w przyjaznym uśmiechem.
-No dobrze,dziewczynki i chłopcy.Możecie zakończyć pisanie-oznajmił.Jak już mówiłem, w tym roku dość często będziecie notować różne rzeczy w tych dzienniczkach.Wkrótce zostaną waszymi starymi przyjaciółmi.
Przewróciłam oczami.
-Czy stary przyjaciel wygląda jak głupi notes?-spytałam.
-Ciii!-syknęła znowu Maja.-Nie powinnaś się odzywać,kiedy nauczyciel mówi,Zuzanno!
Spojrzałam na nią ze złością.
-Mam na imię Zuzia!-warknęłam.-Już ci to mówiłam,Maju.
Nachyliłam się ku jej twarzy.
-Zuzia,Zuzia,Zuzia-powtórzyłam dobitnie.
Potem osunęłam się na krzesło.Ipołożyłam głowę na biurku.
Zerknęłam na inne dzieci siedzące obok-Huberta,Julka i Jaśka.Nie wiem,co to za jedni,
Znowu westchnęłam.Pierwsza klasa wcale nie jest taka fakna,jak miała być.

Uczę się w sali numer 1.Bardzo się denerwowałam,kiedy tu wczoraj przyszłam .Właściwie to tatuś musiał mnie wnieść do środka.Nogi miałam jak galarety.
Postawił mnie na podłodze i oświadczył:
-No to jesteśmy na miejscu,Zuziu.Pierwsza klasa.Nareszcie.Czułam się tak,jakby mi w brzuchu latały motylki.A po czole ciekły mi krople potu.
-Jestem wrakiem-powiedziałam.
Tata bardzo miło się uśmiechnął.
-Zuziu,naprawdę nie masz się o co martwić-zapewniał.Zobaczysz ,że bardzo ci się tu spodoba.Pomyśl tylko:w tej sali jest mnóstwo nowych przyjaciół,którzy nie mogą się doczekać,kiedy cię poznają.-Zmierzwił mi włosy.
-Jesteś już gotowa tam wejść?-spytał.-Hm? Czy jesteś już gotowa rozpocząć swoją przygodę pierwszoklasistki?
Patrzyłam na niego przez długą chwilę.Potem odwróciłam się na pięcie.I pomknęłam jak strzała korytarzem!A tata pobiegł za mną.
Szybko mnie dogonił i zaniósł z powrotem do klasy.Tylko,że tym razem wniósł mnie do środka.Gdy tylko postawił mnie na podłodze,schowałam się za jego nogami.Bo tam było jak w zoo.Ludzie kłębili się dosłownie wszędzie!Dziewczynki i chłopcy.Mamusie i tatusiowie.Babcie i dziadkowie.A do tego jeszcze zaślinione dzidziusie w wuzkach.Nagle aż otworzyłam buzie ze zdiwienia.Dlatego,że - dobra wiadomość!-wreszcie zobaczyłam kogoś,kogo znałam!
Aż podskoczyłam z radości i zaczęłam kicać dokoła.
-TATUSIU!TO LUCYNKA!-wrzasnęłam.-PAMIĘTASZ LUCYNKĘ,MOJĄ NAJLEPSZĄ PRZYJACIÓŁKĘ Z ZERÓWKI?!
Lucynka stała obok ławki przy oknie.Natychmiast do niej podbiegłam.Rzuciłam się na nią i zaczęłam ją obściskiwać.
-LUCYNKA,LUCYNKA,LUCYNKA,TO JA!-zawołałam.-TWOJA NAJLEPSZA PRZYJACIÓŁKA Z ZERÓWKI,ZIUZIA MODZELEWSKA!
Spróbowałam ją podnieść.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------
Mam nadzieje ,że fajne jak tak to piszcie komentarze.
zdięcia zaczynają się od Zuzi potem Maja potem Lucyna i pan Straszny.Ciąg dalszy w następnym.

Cześć jestem Kinga.Będę pisałą taką jagby księżke.Mam nadzieje ,że się spodoba.